Wypowiedzi uczestników panelu

Debata panelowa umożliwiła dyskusję na temat tez przygotowywanego raportu Polityka  europejska  Warszawy  i  Berlina  w  prasie niemieckiej i polskiej.

W debacie udział wzięli:
•    Paul Flückiger, dziennikarz niezależny, Neue Zürcher Zeitung/Die Welt
•    Jerzy Haszczyński, kierownik działu zagranicznego, Rzeczpospolita
•    Thomas Urban, korespondent Süddeutsche Zeitung
•    Bartosz Węglarczyk, kierownik działu zagranicznego, Gazeta Wyborcza

W dyskusji poruszono przede wszystkim kwestię różnic pomiędzy sposobem przedstawiania polityki europejskiej przez media polskie i niemieckiek.

Paul Flūckiger, dziennikarz niezależny, piszący zarówno dla gazet niemieckich jak i szwajcarskich, zauważył brak różnic między lewicową a prawicową prasą w Niemczech. Powoduje to, że jako korespondent może pisać dla gazet i czasopism o różnym profilu politycznym. Podkreślił także, że obecnie prasa kieruje się przede wszystkim regułami rynku, co powoduje, że prezentuje tematy najbardziej interesujące dla czytelnika. Do tych należą natomiast informacje o konfliktach i sporach.

Jerzy Haszczyński, kierownik działu zagranicznego Rzeczpospolitej, zwrócił uwagę na fakt, że prasa polska pisze tylko o polityce zagranicznej jak dotyczy ona w jakimś mierze Polski. Wymienił także różnice pomiędzy prasą polską a niemiecką. Polska prasa nie posiada, na przykład, tak wielu korespondentów w Brukseli, co wpływa na formę i intensywność relacji z obszaru polityki europejskiej. Jego zdaniem media w Polsce starają się przedstawiać wydarzenia bezstronnie – wskazywać argumenty obu stron.

Thomas Urban, wieloletni korespondent Die Sueddeutsche Zeitung, wśród różnic pomiędzy prasą polską i niemiecką wymienił inne podejście do komentowania wydarzeń politycznych. W Polsce dziennikarze występują jako działacze / agitatorzy polityczni i z tego powodu wprowadzają bardzo konfliktowy ton w publikowane materiały, w niemieckich redakcjach natomiast uwypuklana jest próba budowania konsensu. Poza tym, w czym zgodził się z główną tezą prezentowanego raportu, w RFN istnieje zgoda ponad podziałami partyjnymi w kwestii integracji europejskiej. Jest ona uznana za istotny interes, działający na korzyść wszystkich jej uczestników. Europa, według tego podejścia,  jest ojczyzną idealną, o którą należy dbać. Każdy, kto sprzeciwia się tej opinii lub, zdaniem mediów, hamuje proces integracji jest w związku z tym krytykowany. W Polsce natomiast, według Urbana, istnieje pewien stereotyp: przekonanie o siebie jako narodzie bohaterów i ofiar. Jednocześnie Polacy zwracają dużą uwagę na to, jak są postrzegani w innych krajach, ale w publicystyce nie przedstawia się oczekiwań, na przykład wobec strony niemieckiej.

Bartosz Węglarczyk, kierownik działu zagranicznego Gazety Wyborczej, przyznał, że jego dziennik przyczynił się do podsycania konfliktu pomiędzy różnymi tytułami gazet. Jednak za główny powód nieporozumień i sporów uznał wyniki wyborów 2005 r. oraz okres rządów Jarosława Kaczyńskiego. Jego polityka, zdaniem redaktora, miała na celu rozprzestrzenianie obaw przed niemieckimi ambicjami dominowania w UE.

Rozmówcy oraz uczestnicy debaty byli zgodni, że zagadnienie prezentowania polityki europejskiej w prasie polskiej i niemieckiej jest interesującym tematem, który warto śledzić i komentować, zauważając różnice oraz próbując zrozumieć ich przyczyny.