
zamów kwartalnik! |
|
Instytucjonalizacja dialogu trójstronnego w Polsce po roku 2001
Mateusz Fałkowski
Tekst poświęcony jest funkcjonowaniu polskiej Komisji Trójstronnej do Spraw Społeczno-Gospodarczych oraz relacjom rząd-partnerzy społeczni w latach 2001-2004. Autor wskazuje, że według założeń programowych ówczesnego rządu (gabinet Leszka Millera, SLD) dialog społeczny i obywatelski miał przyczynić się do legitymizacji planowanych reform społecznych. Rząd wykorzystywał jednak instrumenty negocjacyjno-konsultacyjne w sposób instrumentalny, zmieniając - w zależności od rozkładu poparcia dla własnych koncepcji - fora debaty. Działania takie wywołują, zdaniem Autora, poważne skutki uboczne. Negocjacje rząd-związki zawodowe-organizacje pracodawców okazują się mało efektywne: nie są zawierane porozumienia, a partnerzy społeczni wykorzystują obrady Komisji Trójstronnej jedynie do rozpoznania sił i argumentów przed planowanymi działaniami lobbingowymi w parlamencie. W rezultacie negocjacje trójstronne stają się bocznym torem procesu stanowienia polityki, co Autor określa jako "płytką instytucjonalizację dialogu społecznego". |