Spółdzielnie socjalne we Włoszech
Monica Loss

Choć pierwsze spółdzielnie socjalne pojawiły się we Włoszech pod koniec lat siedemdziesiątych, długo jeszcze brakowało specjalnych ram prawnych uwzględniających zarówno społeczne, jak i produkcyjne cele tych podmiotów. Ustawa nr 381 z 1991 r., która ostatecznie reguluje tę kwestię, wymienia dwa typy spółdzielni socjalnych. Pierwszy (typ A) świadczy usługi socjalne i edukacyjne, drugi (typ B) - podejmuje działalność rolniczą, przemysłową lub handlową, służąc integracji osób mających problemy z wejściem na rynek pracy. Pierwszy typ ma więc naturę przedsiębiorstwa, choć może działać wyłącznie w sferze usług socjalnych, podczas gdy drugi skupiony jest na integracji zawodowej osób trwale bezrobotnych.

Autorka analizuje skalę obu typów spółdzielni socjalnych we Włoszech oraz tempo ich rozwoju, w zależności od zasobności ekonomicznej poszczególnych regionów kraju. Szczególnie interesuje ją potencjał zatrudnienia, jaki stwarzają spółdzielnie socjalne oraz strategie ich rozwoju, zwłaszcza w kontekście łączenia misji społecznej z efektywnością ekonomiczną.

Instytut Spraw Publicznych; ul. Szpitalna 5 lok. 22; 00-031 Warszawa; tel. /22/ 556 42 60; fax /22/ 556 42 62; e-mail: isp@isp.org.pl