|
Gdzie
szukać społeczeństwa obywatelskiego w Polsce. Od ideologii do badań
Jan Herbst
Czy na podstawie wiedzy o liczbie stowarzyszeń można powiedzieć, że społeczność
X jest mniej obywa-telska niż społeczność Y? Jeżeli jednak posłużylibyśmy
się innym kryterium opisu siły społeczeństwa obywatelskiego, wynik mógłby
okazać się odwrotny. Autor analizuje praktyczne konsekwencje związane
z przyjęciem odmiennych definicji społeczeństwa obywatelskiego oraz identyfikuje
najbardziej podsta-wowe "typy aktywności" prospołecznej występujących
w polskich gminach.
Punktem wyjścia dla rozważań jest szczególna pozycja pojęcia "społeczeństwo
obywatelskie" we współczesnej debacie publicznej. Występuje ono zarówno
w roli ideologicznego credo, jak i kategorii politologicznej, jednego
z kryteriów służących ocenie dojrzałości systemów demokratycznych. O ile
przy tym na poziomie ideologii znaczy mniej więcej tyle co "dobre
społeczeństwo", o tyle w dyskursie nau-kowym jego znaczenie jest
nie tylko ogólne, ale i niejasne. Teoretycy spierają się przede wszystkim
o miejsce społeczeństwa obywatelskiego w nowoczesnym systemie społecznym
oraz o to, czy jego podstawową miarą jest wspólnota, indywidualna wolność
czy solidarność społeczna. Koncepcji jest tu niemal tyle, ilu autorów.
To bogactwo poglądów nie znajduje jednak odzwierciedlenia w badaniach
służących ocenie "kondycji" społeczeństwa obywatelskiego. Różnicom
zdań na poziomie teorii odpowiada zadziwiająca zgodność na poziomie wskaźników
- dla większości badaczy społeczeństwo obywatelskie to tyle, co organizacje
pozarządowe oraz (rzadziej) udział w wyborach. Tymczasem, jeśli porównać
ze sobą odmienne miary aktywności obywatelskiej, nawiązujące do różnych
tradycji teoretycznych, okazuje się, że ich dobór nie tylko wpływa na
wyniki analiz, ale niesie ze sobą określone założenia co do tego, jakie
środowisko uznajemy za naturalną przestrzeń rozwoju społeczeństwa obywatelskiego. |